poniedziałek, 16 stycznia 2012

Artysta jako marka

"For the Love of God" - ludzka czaszka
inkrustowana diamentami autorstwa
Damiena Hirsta

Problem artysty jako marki zmieniał się wraz ze zmianą epok, czego dowodem jest jakże diametralnie odmienne postrzeganie marki przez sztukę współczesną. Patrząc chronologicznie od początku, widać wyraźnie, że już w okresie Renesansu artysta miał swoją markę. W tej epoce, aby zdobyć uznanie i „wyrobić” markę należało być wybitnym, wychodzić ponad przeciętność serwowaną licznie na dworach.
W owym czasie krajem w którym nastąpił rozkwit sztuki, a wraz z nią pojawienie się znanych nazwisk były Włochy, stąd też najbardziej znane postaci: Botticelli Sandro, Rafael Santi, Leonardo da Vinci etc. Charakterystycznym jest, że aby się zapisać w świadomości ludzi nie wystarczyło tworzyć piękne obrazy, freski czy budowle. Należało wykreować w świadomości odbiorcy uczucie i przekonanie o własnym niebywałym talencie, a najlepiej stworzyć nowy styl. Dzięki temu taki artysta miał szansę budować sobie horacjański pomnik „trwalszy niż ze spiżu”.